Categorieën
Creatief Duurzaam leven

Verstelwerk

Ik zat nog op de middelbare school toen ik naailes ging volgen bij een oudere dame. Toen was dat vooral iets om leuke woordgrapjes over te maken, maar ik deed het wel echt uit eigen beweging. Ik had altijd al een voorliefde om met mijn handen bezig te zijn en daarnaast had ik een afwijkende broekmaat (26-36, maar geen zorgen; daar kan ik nu écht niet meer in) waardoor het lastig was om broeken te vinden die lang genoeg waren. Dus ik maakte mijn eigen nepleren leggings en broeken met wijde pijpen die tot op mijn schoenen reikten, en ik droeg die ook daadwerkelijk naar school. Best een eigengereid kind was ik, denk ik.

Later kwam het er steeds minder van. Toen de kinderen eenmaal geboren waren en ik daarnaast nog 28 uur in loondienst werkte, kreeg ik het niet voor elkaar om nog geconcentreerd iets in elkaar te zetten achter de naaimachine. Vrije tijd? Ik had mijn handen vol. Sindsdien wordt de naaimachine eigenlijk alleen nog gebruikt voor verstelwerkjes zoals het repareren van loslatende naden in kleding (lang leve de Chinese kwaliteit).

Nu haalde ik hem weer eens tevoorschijn. Ik repareerde wat verstelwerk dat al even lag te wachten en ik maakte de zakken dieper van mijn dagelijkse winterjas. Een klusje, waarvoor ik niet snel de tijd zou hebben genomen toen ik nog in loondienst werkte maar wat me élke dag plezier oplevert deze winter: geen sleutels of portemonnee meer die uit de ondiepe jaszakken vallen. Dat kan wél, en als ik eerlijk ben was het maar een uurtje werk. Dus ik had eigenlijk niet hoeven wachten tot ik mijn baan had opgezegd, voor ik dit ging doen…

Ben jij handig met een naaimachine?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *