Categorieën
Gezondheid Kinderen Voeding

Nationaal schoolontbijt

Vandaag verliep het ochtendritueel wat sneller dan gewoonlijk, want de kinderen konden het ontbijt thuis overslaan. In plaats daarvan nemen ze met hun school deel aan het nationaal schoolontbijt, net als ruim een half miljoen andere kinderen in Nederland.

Elk jaar dat mijn kinderen hieraan meedoen, stimuleert het mij om zelf ook even na te denken over de eetgewoontes in ons gezin. Sinds de invoering van het schoolontbijt zijn er schijnbaar steeds minder kinderen die thuis het ontbijt overslaan, en dat wordt als een goede zaak beschouwd. Voor mijn kinderen is het nooit aan de orde geweest om hun ontbijt over te slaan. Sterker nog, honger was jarenlang hun voornaamste motivatie om voor dag en dauw uit bed te komen… Je kent dat wel, dat je om 5 uur met je ogen nog half dicht een boterham staat te smeren voor een krijsende peuter. Dus wat dat betreft zit het wel goed hier in huis 😉

Volgens de richtlijnen van het Voedingscentrum eten Nederlandse kinderen echter nog steeds te weinig fruit, te weinig volkorenbrood, en drinken ze teveel suikerhoudende dranken. Ook daar maak ik me niet zo’n zorgen om. Fruit en rauwkost zijn hier niet aan te slepen, alle broodproducten in huis zijn volkoren en suikerhoudende dranken worden door ons niet veel gedronken: water is favoriet als drankje. Daar zit dan meteen het enige punt dat wél voor verbetering vatbaar is, als je de richtlijnen van het Voedingscentrum naast onze gewoontes legt. Melk drinken we niet (geen liefhebbers) en we eten niet elke dag een toetje (yoghurt), dus we komen niet aan de hoeveelheid zuivel die het Voedingscentrum voorschrijft. Elk jaar opnieuw brengt het nationaal schoolontbijt mij aan het twijfelen over de vraag of ik aan die geringe zuivelinname iets wil veranderen.

Zo makkelijk vind ik dat namelijk niet. Het heeft mij altijd een beetje bevreemd dat we leven in een land waar je raar wordt aangekeken als je je kindje van één jaar of ouder nog moedermelk geeft, maar waar je vervolgens óók raar wordt aangekeken als koeienmelk geen dagelijks deel uitmaakt van je dieet. Het Voedingscentrum wordt bekostigd door de overheid. Het budget wordt beschikbaar gesteld door het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport én door het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Tel daarbij op dat Nederland structureel deel uitmaakt van de top vijf van de grootste zuivelexporteurs ter wereld, en dat ik eerder al constateerde dat ook in Nederland het wetenschappelijk onderzoek niet altijd objectief blijkt te zijn. Het maakt mij een beetje huiverig om zomaar aan te nemen dat al die zuivel een gezonde keuze is. Hier in Nederland is de richtlijn voor zuivelintake bepaald op een aanbevolen dagelijkse hoeveelheid calcium van 1000 milligram, maar over die waarde schijnt wereldwijd niet bepaald overeenstemming te zijn. Melk drinken is in Nederland een gewoonte die er met overheidscampagnes is ingeramd (“Melk is goed voor elk”, “Melk moet”, “Melk de witte motor”) maar die zijn oorsprong niet alleen lijkt te hebben in gezondheidsvoordeel, maar vooral in de overdaad aan melk die in ons land wordt geproduceerd. Over hoe gezond al die melk nu eigenlijk is, is niet echt consensus ontstaan, ondanks jarenlang gebruik en onderzoek. Ik vond online een goed artikel over de controverse. Daarentegen was zeer recent weer in het nieuws dat kleuters met een kwakkelige gezondheid opknappen met een dieet van rundvlees, volle zuivel en groenten (bron).

Dus: wie het weet mag het zeggen. Ik vind het echt súper lastig om, tussen alle elkaar tegensprekende bronnen in, te bepalen wat goed is voor mijn kinderen. En dat was vroeger niet hè. Dan ging je gewoon naar “het bureau”, waar in het groene boekje werd geschreven dat je je baby van 6 weken uit mocht gaan bijvoeden met liga, geweekt in sinaasappelsap (het bewijs heb ik zwart op wit). En dan waren er geen sociale media en overdaad aan nieuwsberichten om je aan het twijfelen te brengen. Je gaf dan gewoon die liga, geweekt in sinaasappelsap (zegt mijn moeder). Maar als ik dan de neiging krijg om er teveel over te gaan nadenken, dan denk ik maar aan alles dat hier in huis al wél goed gaat: we eten al uitsluitend volkoren producten, we ontbijten elke dag, we eten heel veel groente en fruit. Dat blijven we natuurlijk doen, terwijl ik nog lekker verder twijfel over het belang van zuivel. Misschien maar wat vaker yoghurt als toetje.

Doen jouw kinderen ook mee aan het nationaal schoolontbijt? En hoe “goed” zijn jouw eetgewoontes, als je ze vergelijkt met de richtlijnen van het Voedingscentrum?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *