Categorieën
Duurzaam leven

Winterjassen

Het is weer wintertijd, dus de winterjassen mogen uit de kast. En om heel eerlijk te zijn: ik ben een koukleum, dus bij mij hangen ze al een tijdje aan de kapstok.

Er was een tijd dat het ondenkbaar was dat ik langer dan één seizoen met een winterjas zou doen. Als puber ging ik graag winkelen met vriendinnen en dat bleef ik regelmatig doen totdat ik kinderen kreeg. Ik had dan op zich helemaal geen bezwaren tegen alle spullen die ik nog in de kast had hangen: die waren niet oud, versleten of kapot, en ook niet te groot of te klein of te lelijk. Nee, het was puur de gewoonte van het winkelen die ervoor zorgde dat er steeds weer iets bij kwam.

Pas toen ik eenmaal moeder was, ging ik dit consumptiegedrag met andere ogen bekijken. Tenslotte werd het door de komst van die hummeltjes ineens belangrijk hoe ik de wereld zou achterlaten.

(Uiteraard was het daarvoor óók al belangrijk. Alleen; ik stond er gewoon echt niet bij stil. Deze leeftijdsfase schijnt er ook bij uitstek één te zijn waarin jongeren vaak impulsieve keuzes maken en moeite hebben om rekening te houden met de lange termijn: lees er hier meer over.)

Ik koop dus al een heel aantal jaren niet veel kleding meer. Maar waar de spijkerbroeken van tien jaar geleden inmiddels allemaal écht wel versleten zijn, gaan de jassen langer mee. En dankzij mijn voorgeschiedenis heb ik dus drie winterjassen. Allemaal jaren oud, maar nog in orde.

Als ik nu iets nodig heb, dan heb ik vaak keuzestress om te bepalen wat goed is, of eigenlijk “het minst slecht”. En daarbij zijn er conflicterende normen en waarden. Ik wil namelijk niet bijdragen aan de plastic soep, dús liefst natuurlijke materialen. Maar wel graag zonder dierenleed, vegan of cruelty-free. Dan bij voorkeur ook nog onder eerlijke omstandigheden gemaakt: fair en zéker zonder kinderhandjes. Betaalbaar graag. Tweedehands is altijd goed. En dan moet het ook nog aan mijn praktische wensen voldoen: er leuk uitzien, warm zijn, diepe zakken hebben en een rits als sluiting.

Géén van mijn drie oude winterjassen kan nu mijn eigen keuring doorstaan. Een windjack, volledig van kunststof, om in de tuin te werken of door de regen te fietsen. Gemaakt in een twijfelachtige fabriek. Een nette wollen mantel: ik heb geen idee hoe de schapen hun wol hebben ingeleverd, maar deze kocht ik tien jaar geleden tweedehands en dat vind ik best duurzaam te noemen. Een “alledaagse” jas, warm en zacht en daarom al jaren favoriet maar wel 100% polyester.

Als je kritisch naar kleding kijkt, dan wordt het moeilijk iets nieuws te vinden dat aan alle duurzaamheidseisen voldoet. Maar: dat is natuurlijk helemaal niet erg! Het aller-allerbelangrijkste dat je namelijk kunt doen voor de wereld om je heen als het je kledingkast betreft, is dingen niet kopen. Als je alleen maar dingen in je kast hebt die je écht nodig hebt en die je écht veel en graag draagt, en je gaat daar zorgvuldig mee om, dan doe je het hoe dan ook véél beter dan wanneer je je kast laat volstromen met allerlei onnodige items, ongeacht hoe “fair” of “biologisch” die gemaakt zijn. Dus: wat kan er dan wél? Nou, ik houd weer een beetje geld over wat ik ‘vroeger’ gedachteloos zou hebben uitgegeven, want ik kan de komende decennia nog vooruit met deze drie winterjassen.

Geef jezelf eens eerlijk antwoord: hoeveel “onnodige” jassen heb jij in je leven al gekocht?

Één reactie op “Winterjassen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *